İZMİR EMERİTUS BAŞEPİSKOPOSU MONS GIUSEPPE GERMANO BERNARDINI’NİN CENAZESİNDE MONS. MARTIN KMETEC, TARAFINDA YAPILAN KONUŞMA

BÜYÜK BIR BABA YÜREĞİNE SAHİP BİR PEYGAMBER

İZMİR EMERİTUS BAŞEPİSKOPOSU MONS GIUSEPPE GERMANO BERNARDINI’NİN CENAZESİNDE MONS. MARTIN KMETEC, TARAFINDA YAPILAN KONUŞMA 

Pek Muhterem Ekselansları 

Değerli Böge Bakanı Fra Giacomo

Sevgili Rahip Kardeşlerim, Din Adamları, 

Mons. Bernardini’nin değerli yakınları

Sevgili Kardeşlerim

Başepiskopos Emeritus Joseph Germano Bernardini’nin cenaze törenine katılmam vesilesiyle, İzmir’deki Kilise, Türkiye’deki Kilise’ye uzun yıllar hizmet etmiş olan bu kardeşimiz rahip ve episkopos Bernardini’nin ölümü nedeniyle ailesinin ve Minör Kapusen Rahipleri Tarikatı’nın acısını paylaşmak istiyor. 

Mons. Giuseppe, Türkiye’deki yaşamının ilk dönemlerinde bir keşiş ve rahip olarak, güçlükleri, pastoral çalışmanın zor koşullarını, yalnızlığı, sürgün olmayı, sessizliği ve birçok kez acı çeken peygamberlik umudunu yaşayarak, alçakgönüllülük örneği verdi.

Müjde’nin neşesini hiç kaybetmedi; her şeyden önce, 1983’ten 2004’e kadar yönettiği İzmir Episkoposluğu’na Başepiskopos olarak atandığı yıllarda bile iyimserliğini korudu. 

Mons. Giuseppe, rahiplerine karşı yardımsever, Türkiye’deki Kilise’nin içinden geçtiği çok zor durumlarda sebat eden, dış koşulların farkında olan ve kararlarında ihtiyatlı biriydi. Birkaç yıl boyunca yaşadığım cemaate yaptığı ziyaretler, hiçbir zaman kızgın olarak görmediğim ama her zaman Kilisesine, hepimize karşı büyük bir sevgi besleyen bir babanın ziyaretleriydi.

Bir episkopos olarak en büyük sevgisi Kilise’nin Annesi Meryem Ana’ya yönelikti. Dindarlık ve yaşayan hafıza, Mons. Bernardini’nin derinden bağlı olduğu Meryemana Evi tapınağında korunmaktadır. Ancak orada bile, onun ifadesine göre, birçok nedenden dolayı durum kolay değildi. Ne yazık ki, dış ve iç koşulların yetersizliği nedeniyle, orada insan mantığının dayattığı düzeni değiştiremedi. Episkoposluk görevini sonlandırmadan önceki son projesi olan yaşlılar için bir ev inşa etme tasarısından vazgeçti. Çektiği acılarda bile büyük bir çoban sevgisi vardı; bu nedenle aynı sevgiyle bizim için de şefaat edeceğine inanıyoruz. Onun için Antakyalı Aziz Ignatius’un sözleri geçerlidir: ‘Episkopos neredeyse, Kilise de oradadır’. Bu, herkesi kabul ettiği salonda yazılı bulunmaktadır.

Vaazları her zaman kişisel deneyimleri ve derin inancıyla bağlantılıydı. O, zamanın işaretlerini okuyabilen ve Batı’da Hıristiyanlığın karşı karşıya olduğu krizin sonuçlarını öngörebilen bir peygamberdi.

Mons. Bernardini’nin şahsında Minör Kapusen Keşişler Tarikatı’nın İzmir’deki Kilise’ye sunduğu armağan için derin minnettarlığımızı ifade etmek isteriz. Pederimiz Episkopos Giuseppe Germano Bernardini için şükran ve şefaat dualarımız Allah’ın nezdinde kabul görsün. 

O, büyük bir baba yüreğine sahipti. Onu birlikte sevdik, iyi ve alçakgönüllü bir Çoban olarak onun ilgisinden birlikte zevk aldık; şimdi sizinle birlikte onu Baba’ya güvenle emanet ediyoruz! Ve bu kutsal Çobanımızdan, artık her zamankinden daha fazla, sevdiği Başepiskoposluk için göklerden yardımcı olmasını istiyoruz!

Rab onu sonsuz Sevgisiyle kabul etsin ve ebedi hükümranlığında, sevgi dolu varlığının tadını çıkarmasını nasip etsin.

Çeviren: Şule Rogenbuke

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir