6-12 Temmuz 2025 tarihleri arasında, Roma’da okuyan İstanbul Papalık Vekilliği seminer öğrencileri olarak, episkoposumuz Mons. Massimiliano’nun etrafında çok değerli bir hafta geçirdik; bu, lütuf, inziva ve kardeşlikle dolu bir anıydı. Bu buluşmamız İtalya’da, Ariano Irpino episkoposluğuna bağlı Trevico bölgesinde gerçekleşti. Altı seminer öğrencisi, papaz Don Claudio tarafından sıcak bir şekilde karşılandık ve Trevico’daki Santa Maria Assunta kilisesinin papazları ağırlayan konaklama evinde ücretsiz olarak konakladık.
Bu buluşmanın amacı, bir araya gelerek kardeşlik ve karşılıklı daha iyi tanıma içinde bir anı paylaşmak, daha doğrusu birlikte yaşamaktı. Bu çok önemliydi, çünkü bildiğimiz gibi, episkoposluğumuzun zenginliği kültürel çeşitlilikte yatmaktadır; hepimiz, seminer öğrencileri olarak, üç farklı kıtadan, farklı kültürlerden ve farklı bağlamlardan gelmekteyiz. Bunun için Rab’be şükrediyoruz. Bu nedenle, bazılarıyla çok az tanışıyor ve sadece internet üzerinden iletişim kuruyor olsak da, birbirmizi daha iyi tanımak için kardeşçe bir buluşma gerçekten gerekliydi.
Günlük programımız ise, her gün “kardeşçe yaşam” üzerine bir dersin ardından çeşitli kutsal yerlere hac ziyaretleri ile devam ediyordu: Trevico’nun koruyucu azizi olan diyakos ve şehit Aziz Euplio’nun mezarını ziyaret ederek birlikte dua ettik (bu aziz, şehit olmaktan korkmadan Allah’ın sözünün koruyucuları olmamız gerektiğini hatırlatıyor bize), Montevergine Meryem Ana’sı bölgesinde, Aziz Gerardo Maiella’nın mezarı (tüm hayatı boyunca Allah’ın isteğini yerine getirmeye çalışan genç bir aziz), Aziz Havari Matta (her şeyi bırakıp Rab’bi izleyen kişi), Aziz Havari Andreas (havarilerin ilk çağrılan ve aynı zamanda ilk misyoner olan kişi) San Padre Pio (Mons. Massimiliano’nun,, Padre Pio’nun iki yıl boyunca tek başına Efkaristiya’yı kutladığı şapeldeki vaazında vurguladığı gibi, Allah’a, Kilise’ye, Papa ve Episkoposlara itaatin örneği) ve son olarak Monte Angelo’da San Michele Arcangelo’nun göründüğü yer. Yaratılış 4, 1-13 ve Yaratılış 37-42, Kutsal Yazıların bu iki bölümü, kardeşçe yaşam temamızı derinlemesine düşünmemize ve geliştirmemize çok yardımcı oldu. Kardeşlik, armağanları, karakteri ve davranışları bakımından farklılık gösteren aileye benzer, diye hatırlattı bize Episkopos Massimiliano; bu kardeşlik, Kutsal Üçlü Birlik ve Kilise’de (hepimizin Mesih’te kardeş olduğu ve bizi birleştiren güçlü bağın bulunduğu yer) temellerini bulur. Episkopos, kardeşi olduğu gibi kabul etmek gerektiğini, onu sizin istediğiniz gibi değil, olduğu gibi kabul etmek gerektiğini ekler. Kardeşliğin ihanete uğradığı Yusuf’un hikâyesini takip eden episkopos, Yusuf’un affediciliğinin kurtuluş hikâyesini başlattığını vurgular; bu affetme sadece kendisi için değil, tüm aile için de geçerlidir. Dolayısıyla, ihanete uğramış bir kardeşliği veya ilişkiyi sadece affedicilik/affetme kurtarabilir.
Hepimiz, episkoposumuzla birlikte, sürekli dua, birliktelik, hizmet ve farklı deneyimlerimizi sevinç, huzur ve sükunet içinde paylaşarak geçirdiğimiz bu ilk kardeşlik deneyiminden çok memnun kaldık. Birlikte olabilme ve kardeşlik yaşamını paylaşma fırsatını bize verdiği için yaşamın kaynağı olan Rab’be şükrediyoruz. Bu güzel girişim için, yoğun programına rağmen bizi yedi gün boyunca bir araya getirmek için gösterdiği hazırlık için Episkoposumuz Mons. Massimiliano’ya teşekkür ederiz. Don Claudio, Don Michele, Don Gerardo, Don Antonio, Don Luigi, Don Cornelio’ya… Mariangela ve Andrea’yı ve bu hafta boyunca yardım ve misafirperverlikleri için tüm sadık Hristiyanlara da içten teşekkürlerimizi sunarız. Şimdi, Rab’bin bizim için, Kilise için ve özellikle İstanbul episkoposluğumuz için istediği kişi olabilmemiz için alçakgönüllü dualarınıza güveniyoruz. Meryem Ana bizim için aracılık etsin.
Yazar ve fotoğraflar: Joao Cristiano Ngemba