Yaklaşmakta olan Paskalya’yı düşününce büyük bir minnetle gecelerin gecesini, Allah’ın yıllardır cemaatimle birlikte yaşamaya imkân verdiği sabahladığımız o geceyi düşünüyorum. Paskalya Arifesi’ndeki bekleyişi ve ışığın karanlığa galip geldiği bu olaydan sonra, imanımızın merkezini Hristiyan yaşamının gerçek dönüm noktasını ve müjdelemenin başlangıcının tadına varmanın mümkün olduğu elli günü bu büyük gizemi, düşünmeden edemiyorum.
“Mesih İsa’nın kutlamaya hazırlandığı Paskalya’yı anlamak için Paskalya’nın nasıl bir ortamdan doğduğunu ve Allah’ın orada nasıl tezahür ettiğini anlamak gerekir. Hristiyan Efkaristiyası asında Paskalya’nın tamamlanmasıdır. Mesih İsa herhangi bir akşam yemeği için orada değildi, o İsrail halkının en büyük litürjisinde, sakramental bir gecede idi.” Paskalya boş bir ritüel değildir, bir anma, bir sakrament, o anda gerçekleşen bir olay, yemeğe katılan herkeste ortaya çıkan bir durumdur. Allah o geceyi, kurtararak geçirir. “Ve bu Paskalya İsrail’in kölelikten özgürlüğe geçişi kutladığı bu bayrama Mesih İsa yeni bir anlam verir: ölümden hayata geçişinin anması. Mesih bize Paskalya’yı O’nun bu dünyadan Peder’e geçişinin anısı olarak bıraktı. Peder’in Oğlu’nda bizim için tamamladığı olaylar için bir şükran, bir coşkuyla yüceltmedir Efkaristiya. Bize ölümden dirilişe geçebilelim diye yaşayan bir sakrament bıraktı. Paskalya sabahlaması ve Haftanın Paskalyası olan her Efkaristiya, ölümden dirilen Mesih İsa’nın sakramental mevcudiyetinin bir ilanıdır.”
İbrani Paskalyası’nın kendine özgü bir yönde çocukların büyük önem taşımasıdır. Kutlamanın bir noktasında çocuk babasına sorar: “Baba, Paskalya’nın anlamı nedir? Bu gece neden diğer gecelerden farklı? Neden genellikle erken uyuduğumuz halde bu gece uyumuyoruz?” Babası da ona Rab’bin buyruğuna uygun olarak (Yas. 6, 4-9) öğretir; böylece çocuklar da en görkemli ayine izleyici olarak değil, ana karakter olarak katılırlar ve İsrail halkı içinde yetişkinlerin Paskalya imanını anlatmaları için bir neden sunarlar.
İsrail halkı Allah’ın seçtiği halk olduğunu bilir, Paskalya gecesinde Allah’ın onlar için yaptığı mucizeleri hatırlar. İkinci Vatikan Konsili’nin litürjik reformundan sonra Paskalya Bayramı’nda yaşadığımız ve kutladığımız zengin ayinle, Allah’ın bugün de bizleri sevgisi sayesinde Firavun’u yani bizleri günaha köle olarak yaşamaya zorlayan Şeytan’ı ölüme fırlatıp atabildiğini hayatlarımızda fark ederiz. Böylece Mesih’te dirilmiş, affedilmiş yeniden doğmuş olarak yeni bir yaşam bizler için başlayabilir. Bu da bizleri dirilişin güvenilir tanıkları yapar.
Makale: P. Igor Barbini OP