Papa XIV. Leon’un 25-28 Eylül 2026 tarihleri arasında Fransa’ya gerçekleştirdiğ ziyaret, hem Kilise hem de Fransız toplumu için büyük bir ruhani önem taşımaktadır. Fransa Katolik Kilisesi, Fransız Devleti ve UNESCO’nun ortak davetine icabet eden Papa Leon, imanlılara, bu yolculuğu takip edenlere ve ortak iyiliğin hizmetindeki kurumlara iman, yaşam ve umut mesajı vermek üzere Fransa’ya gelmiştir.
Sekülerleşmenin, genç yetişkinler arasında yeniden canlanan Hristiyanlık dinamizminin aynı anda yaşandığı bir dönemde Papa, Fransa Kilisesi’ne olan yakınlığını göstermek istedi. Bu ziyaret aynı zamanda Fransa’nın koruyucusu olduğu büyük ruhani, kültürel ve sosyal mirasa bir saygı duruşu niteliği taşıdı.
Bu yolculuk boyunca Papa Leon, Paris, Saint-Denis, Lourdes ve Metz şehirlerinde, ayrıca UNESCO merkezinde olmak üzere yirmi altı resmî programa katıldı. Gerçekleşen buluşmalar ve yapılan konuşmalar günümüz dünyasının temel meselelerine değindi: gençlik, göçmenler, yaşamın korunması, dinler arası diyalog, yapay zekâ, adanmış yaşam ve barış konuları paylaştığı fikirler arasında yer aldı.
Bu ziyaretin hazırlıkları için Fransa Kilisesi aylar boyunca yoğun bir şekilde seferber oldu. Ziyaretin gerçekleştiği her şehirde yüzlerce gönüllü, katılımcıları ağırlamak ve kutlamaların düzenli bir şekilde gerçekleşmesini sağlamak amacıyla büyük bir cömertlikle hizmet etti. Bu özveri, üyelerinin bağlılığı ve imanlıların aktif katılımıyla yoluna devam eden canlı bir Kilise’nin işareti oldu.
Bunun yanında, böylesine büyük çaplı bir etkinliğin gerçekleşebilmesi için herkesin imkânları ölçüsünde katkıda bulunabilmesini sağlayan özel bir internet sitesi oluşturuldu. Bu girişim, Kilise yaşamının temel bir gerçeğini hatırlatmaktadır: Dünyanın her yerinde büyük pastoral projeler yalnızca insanların özverisiyle değil, aynı zamanda imanlıların ve hayırseverlerin cömert desteğiyle de hayata geçirilmektedir. Bu nedenle, köklü bir geçmişe ve güçlü bir kurumsal yapıya sahip olan Fransa Kilisesi dahi, bu prjeyi sürdürebilmek ve Petrus’un Halefi’ni en iyi şekilde ağırlayabilmek için herkesin dayanışmasına ve katkısına başvurdu.
Bu ortak seferberlik, Kilise’nin hiçbir zaman tek başına inşa edilmediğini güçlü bir şekilde göstermektedir. Kilise; komünyon, hizmet ruhu ve İncil’in müjdesine katkıda bulunmak isteyen insanların, imkânları ölçüsünde sundukları cömert paylaşımlar sayesinde yoluna devam etmektedir. Böylece her bağış, her hizmet ve her destek, Kilise’nin yaşamına ve misyonuna somut bir katkı hâline gelmektedir.
Présence
