“BIRAKIN, ÇOCUKLAR BANA GELSİN, ONLARA ENGEL OLMAYIN” (Mk 10,14)
Uzun zamandır katekizm çocuklarımız için güzel bir Noel etkinliği düzenlemek istiyorduk. Bir önceki yıl bunu başaramamıştık ve bu yıl da durum pek iyi görünmüyordu… Paramız var mı? Hayır… Zamanımız var mı? Hayır… Yardımımız var mı? Belki, ama bulmak için çalışmalıyız. Günlük işlerin ortasında çocuklarla tam günlük bir etkinlik düzenleyip düzenleyemeyeceğimizi düşünmenin artıları ve eksileri arasında, kendi insani eksikliklerimizi de göz önünde bulundurmak zorunda kaldık. Zorlukların yanı sıra, “yaşlı adamın” sabrının tükenmesi ve her şeyin mükemmel gitmemesi de mümkündü. Ancak, çocukların Noel mesajını anlamalarına yardımcı olmak ve özellikle onları İsa’ya yaklaştırmak Allah’ın çok daha büyük bir lütfu ve armağanı olduğundan, başarmaya çalıştığımız iyilik daha büyüktü. Böylece işe koyulduk!
İnziva günü olan 14 aralıkta buluşma İstanbul Mons. Ruben Tierrablanca Vikarya salonunda Peder Joseph, sdb’nin hoş geldiniz sözleriyle başladı ve çocuklar onu büyük bir dikkatle dinlediler! Daha sonra katılımcı dillerine göre gruplara ayrıldık – İngilizce, İtalyanca, Fransızca – ve her bir katekist çocuklara Mesih’in beden almasının dört nedenini ustalıkla açıkladı: Allah bizi günahlarımızdan kurtarmak, bize olan büyük sevgisini göstermek, yaşam modelimiz olmak ve bize ilahi yaşamı vermek için insan oldu. Bundan sonra çocuklar – ve yetişkinler de! – Çocuk İsa’ya bizim için yaptıklarından dolayı teşekkür etmek için küçük bir mektup yazdılar.
İkinci büyük faaliyet çocuklara canlı bir Noel gecesi sunmaktı ve Tanrı Peder bunun için takdire şayan bir şekilde yardım etti. İstanbul Katolik üniversite grubundaki gençlere bir “özgeçmiş” talebi gönderdik ve Noel hikayesini yorumlamak için bir “seçmede”gönüllü olarak sahne almak isteyenleri aradık. Gelen yanıt çok cömertti! Gençler bu girişime katıldılar ve büyük bir yetenekle bunu gerçekleştirdiler. Böylece, sabahın erken saatlerinden itibaren salonda çobanlar, Üç Bilge Adam, melekler, hatta Kutsal Aile! olarak gelen çocukları karşıladılar. Çocuklar olayların hikayesini hayranlıkla takip ettiler! Oyunun metni neredeyse tamamen İncil’den alınmıştı, kutsal metnin onlar için giderek daha tanıdık hale geleceği düşünülmüştü. Burada İlahi Takdir’in bir başka ayrıntısını vurgulamak istiyorum: inzivadan birkaç gün önce ne bir kostümümüz ne de bir sahne düzenlememiz vardı. Aralık ayında topluluk çalışmalarında bize yardımcı olmak için İzmir’den gelen Rahibe Mitis, harika bir yoldaş ve arkadaş olmasının yanı sıra harika bir sanatçı çıktı! Anita, M Id, aynı zamanda Tanrı’nın Noel döneminde gönderdiği meleklerden biriydi. Mitis’in büyük bir ustalıkla hazırladığı kostümleri yapmamız için bize malzeme ve kumaş konusunda çok cömertçe yardımcı oldu. Ve hayırseverlik ayrıntılarda gizlidir… Çocuklara vermek üzere yıldızlar bile buldu!
İnziva devam ederken ve çocuklar geldikleri zamankinden daha fazla enerjiye sahipti. Ayinden sonra hepimiz Çocuk İsa’ya ilahi söylemek ve ona küçük mektuplar vermek üzere şapele yöneldik. Bunu, Peder Joseph’in çocuklarımız için cömertçe hazırladığı öğle yemeği izledi. Yemekten sonra çeşitli ‘Noel’ oyunları düzenlendi (çobanların Beytlehem’e giderken kaybettikleri koyunları kim bulacak? Ya da Üç Bilge Adam’ın İsa’ya ulaştırması gereken hediyeleri kim bulabilecek, vs.) İnzivayı sanatsal bir anla sonlandırdık: çocuklar, genç üniversiteli kızlardan birinin her biri için cömertçe hazırladığı alçıdan küçük bir bebek İsa heykelini boyadılar.
Kısacası, Tanrı bize o kadar çok şey öğretti ki! İş O’nun olduğunda, araçlar ne kadar yetersiz olursa olsun, takdire şayan bir şekilde tedarik eden ve iyi bir Baba olarak bize beş somunun O’nun elinde çoğaldığını, bir kalabalığı doyurduğunu… ve bolluk içinde ilerlediğini gösteren O’dur! Çocukların İsa’ya gitmesine izin verelim ve O’nu sadece insani düşüncelerimiz ve hesaplamalarımızla engellemeyelim. Böylece pek çok mucize göreceğiz!
Makale ve fotoğraflar: Sr Bendita Diez, SSVM