“Dünyadaki bütün kiliselerin annesi ve başı.” Yüzyıllardır Aziz Yuhanna Lateran Bazilikası bu isimle anılıyor. Sebebi çok basit: bu Roma’nın katedrali, Papa’nın katedralidir (ve birçoklarının sandığı gibi Aziz Petrus Bazilikası değil). Kutsandığı gerçek adı “Basilica del Santissimo Salvatore e dei Santi Giovanni Battista e Giovanni Evangelista” – En Kutsal Kurtarıcı ve Aziz Vaftizci Yuhanna ve İncilci Yuhanna Bazilikası – dır. Ve bu güzel bir isimdir, çünkü İsa’yı, gelişini müjdeleyen Vaftizci Yuhanna ile Paskalya’dan sonra dünyaya İncil’i getiren İncilci Yuhanna’yı arasına koyarak, Mesih’in gerçekten de evrenin ve tarihin merkezi olduğunu gösterir. Bazilika MS 313’ten sonra bir zamanlar Roma Lateranus ailesine ait olan ve İmparator Konstantin’in Papa Melkhiades’e kilise inşa etmesi için bağışladığı topraklar üzerinde inşa edilmiştir. Burada, 1300 yılında Papa Boniface VIII, tarihin ilk Jübile’sini ilan etti. Bazilikanın bugün gördüğümüz cephesi, 1750 Jübilesi dolayısıyla Alessandro Galilei’nin yaptığı restorasyon ile şekillenmiştir. Bu cephede Doğu ve Batı’dan İsa’yı ve İncili öğretiyle ve yaşam örneğiyle vaaz etmeleriyle öne çıkanlar bazı azizleri temsil eden on beş büyük heykel ile yer almaktadır. Beş nefe ayrılan bazilikanın iç kısmı 1650 yılında Francesco Borromini tarafından restore edilmiştir. Bazilika içerisinde Papalık Kürsüsü’nün yanı sıra değerli emanetler de yer alıyor. Sunağın üzerindeki kanopide, Kutsal Havariler Petrus ve Pavlus’un başları muhafaza edilirken, Kutsal Sakrament şapelinde ise geleneğe göre İsa’nın Son Akşam Yemeği’ni yediği masa yer almaktadır.
Kilise, yüzyıllardır her yıl 9 Kasım’da Lateran Bazilikası’nın Adanma Bayramı’nı kutluyor. Bu vesileyle, Arles Episkoposu Cesario, bugün hâla Allah’a Övgü duaları’nda okunan ve sözleri her Hıristiyan ve her insan için temel olan bir vaaz verdi: “Sevgili kardeşlerim, bugün sevinç ve neşeyle, bu kilisenin doğum gününü kutluyoruz: ama Tanrı’nın gerçek yaşayan tapınağı bizler olmalıyız. Büyük Havari Pavlus şöyle diyor: ‘Çünkü Tanrı’nın tapınağı kutsaldır. O tapınak sizsiniz.’ (1 Korintliler 3,17) Mesih, gelişiyle şeytanı yüreğimizden kovup içimizde bir tapınak hazırladığı için, onun yardımıyla, bu tapınağın bizim kötü eylemlerimizden dolayı zarar görmemesi için elimizden gelen her şeyi yapmaya çalışalım.”
Apsiste yer alan büyük mozaiğin ortasında, içinden çeşme gibi su akan bir haç görülmektedir. Bu durum bize, Aziz Yuhanna Lateran Bazilikası’nın uzun süre Papa’nın Paskalya gecesi vaftizleri kutladığı yer olduğunu hatırlatıyor. Bu yüzden Jübile haccımızda, evde kalsak bile, Aziz Yuhanna Lateran Bazilikası’nda durup, özellikle Türkiye’deki Kilisemizin katekümenleri olmak üzere, bütün katekümenler için dua ediyoruz. Onlar Kilisemiz için umut ve geleceğin bir işaretidir. Bunlar, Mesih’in aramızda yaşayan ve etkin varlığının bir işaretidir. Katekümenler için dua edelim ki, sebat etsinler, bizimle birlikte Kilise’nin yaşayan taşları olsunlar, her birimizin toplumunda sevgi, hoş karşılanma ve destek bulsunlar. Yakın zamanda vaftiz olmuş olanların, her zaman cömert ve sadık bir ruhla Mesih’i takip edebilmeleri için dua ediyoruz. Ve kendimiz için de dua edelim, Tanrı’nın çocukları olduğumuz ve iman, umut ve sevgi armağanının verildiği Vaftiz armağanı için Rab’be şükredelim. Hac yolculuğumuzun bu evresini, kötülüğün aldatmacalarından vazgeçmek ve Vaftizimizin vaatlerini yenilemek için değerlendirelim. Bunu, İnanç Bildirgesi’nin sözlerini okuyarak ve üzerinde düşünerek yapabiliriz. Aslında: “Bu bizim inancımızdır, bu Kilise’nin inancıdır. Ve bunu Rabbimiz İsa Mesih’te ikrar etmekten mutluluk duyuyoruz.”
Yazan: Peder Alessandro Amprino, 2025 Jübilesi Ulusal Temsilcisi
Foto: https://www.vaticannews.va