FRANCISKUS’UN KUTSAL HATIRASI İÇİN
ÖLÜMÜ, TAHNİTİ VE DEFNİ
Bizimle birlikte, ümidin hacısı, çağrıldığımız yüce amaç olan Göklerin Hükümdarlığına giden yolda bizim rehberimiz ve yoldaşımız olan Kilise’nin sevgili Çobanı Franciskus, Paskalya’nın ışığı haftanın ikinci gününü aydınlatırken, 2025 Kutsal Yılının 21 Nisan gününde bu dünyadan Kutsal Baba’nın yanına intikal etti. Tüm Hıristiyan cemaati, özellikle de yoksullar, O’nun İncil’e ve Mesih’in mistik Gelini’ne cesaretle ve sadakatle sunduğu hizmet armağanı için Tanrı’ya şükrettiler.
Franciskus, 266. Papa’ydı. Anısı Kilise’nin ve tüm insanlığın kalbinde yaşıyor.
13 Mart 2013’te Papa seçilen Jorge Mario Bergoglio, 17 Aralık 1936’da Buenos Aires’te Piedmonteli göçmenlerin çocuğu olarak doğdu: babası Mario, demiryollarında çalışan bir muhasebeciydi; annesi Regina Sivori ise ev işleriyle ve beş çocuğunun eğitimiyle ilgileniyordu. Kimya teknisyeni olarak mezun olduktan sonra rahiplik yolunu seçti, önce yaşadığı yerin episkoposluk bölgesindeki ilahiyat okuluna girdi ve 11 Mart 1958’de İsa Cemiyeti’nin ruhban okuluna geçti. Şili’de beşeri bilimler okudu ve 1963’te Arjantin’e dönerek San Miguel’deki Colegio San Giuseppe’de felsefe bölümünden mezun oldu. Santa Fé’deki Immaculate Conception ve Buenos Aires’teki Salvadore kolejlerinde edebiyat ve psikoloji profesörü olarak çalıştı. 13 Aralık 1969’da Başepiskopos Ramón José Castellano tarafından rahip olarak atandı ve 22 Nisan 1973’te Cizvitler’de kalıcı yeminlerini etti. San Miguel’deki Villa Barilari’de rahip adaylarına öğretmen, ilahiyat fakültesinde profesör, İsa Cemiyeti Bölge Danışmanı ve Kolej’in rektörü olduktan sonra, 31 Temmuz 1973’te Arjantin Cizvitleri’nin Bölge görevlisi olarak atandı. 1986’dan sonra doktora tezini tamamlamak için birkaç yıl Almanya’da kaldı ve Arjantin’e döndüğünde Kardinal Antonio Quarracino onu yakın işbirlikçisi olarak istedi. 20 Mayıs 1992’de II. Yuhanna Pavlus, onu Auca’nın unvanı ile episkopos ve Buenos Aires’in yardımcı episkoposu olarak atadı. Episkoposluk mottosu olarak Miserando atque eligendo’yu seçti ve armasında İsa Cemiyeti’nin sembolü olan IHS Christogram’ı kullandı. 3 Haziran 1997’de Buenos Aires Başpiskoposluğu Eşyardımcılığına terfi etti ve Kardinal Quarracino’nun ölümü üzerine 28 Şubat 1998’de onun yerine Başepiskopos, Arjantin Başepiskoposu, , ülkede ikamet eden Doğu ritine bağlı müminler için Ordinaryüs ve Katolik Üniversitesi Büyük Şansölyesi olarak geçti. II. Yuhanna Pavlus, 21 Şubat 2001’de onu San Roberto Bellarmino unvanıyla Konsistory’de Kardinal yaptı. Sonraki Ekim ayında Episkoposlar Sinodunun Onuncu Olağan Genel Meclisi’nde Ek Genel Raportör oldu.
XVI. Benedictus’un istifasının ardından Konklave’de toplanan Kardinaller tarafından 13 Mart 2013’te Papa seçildi ve Franciskus adını aldı, çünkü Assisi azizinin örneğini izleyerek öncelikle dünyanın en fakirlerini kalbinde tutmak istiyordu. Takdis makamından kendini şu sözlerle tanıttı: “Kardeşlerim, iyi akşamlar! Ve şimdi, bu yolculuğa başlayalım: Episkopos ve halk. Bu, tüm Kiliselere ilahi sevgi ile önderlik eden Roma Kilisesi’nin yolculuğudur. Aramızdaki kardeşlik, sevgi ve güvenin yolculuğu.” Ve başını eğdikten sonra şöyle dedi: “Sizden Rab’be beni kutsaması için dua etmenizi istiyorum: Episkoposları için Dua isteyen halkın duasını.” 19 Mart’ta, Aziz Joseph Bayramı’nda Petrus’un halefi olarak hizmetine resmen başladı.
Her zaman en küçük olanlara ve toplum tarafından reddedilenlere karşı dikkatli olan Franciskus, seçilir seçilmez Domus Sanctae Marthae’de yaşamayı seçti, çünkü insanlarla temas kurmadan yaşayamazdı ve ilk Kutsal Perşembe’den itibaren Vatikan’ın dışında Coena Domini’de ayin yapmak istedi, her seferinde hapishanelere, engelliler veya uyuşturucu bağımlıları için kabul merkezlerine gitti. Rahiplere her zaman merhamet sakramentini yönetmeye hazır olmalarını, kayıp koyunları aramak için en kutsal yerden ayrılma cesaretine sahip olmalarını ve Baba Allah’ın Yüzüyle tanışmak isteyenleri karşılamak için kilisenin kapılarını açık tutmalarını tavsiye etti.
Müslümanlarla ve diğer dinlerin temsilcileriyle diyalogu sürdürmek için yorulmak bilmez bir özveriyle Papalık hizmetini yürüttü, bazen onları dua toplantılarında bir araya getirdi ve farklı inançların üyeleri arasında uyumu destekleyen Ortak Beyanlar imzaladı, örneğin 4 Şubat 2019’da Abu Dabi’de Sünni lider el-Tayyeb ile imzalanan İnsan Kardeşliği Belgesi gibi. En küçüklere, yaşlılara ve küçüklere olan sevgisi onu Yoksullar, Büyükanne ve Büyükbabalar ve Çocuklar için Dünya Günleri’ni başlatmaya yöneltti. Ayrıca Allah’ın Sözü Pazarı’nı da kurdu.
Kendisinden önceki Papalara göre, Kardinaller Koleji’ni daha da fazla genişletti. 23’ünün daha önce hiç kardinali olmadığı 73 ülkeden gelen ve 133’ü seçmen ve 30’u seçmen olmayan, 163 kardinal atadığı on Konsistorya topladı. 3’ü aileye, gençlere ve sinodalliğe adanmış olağan genel, yine aileye yönelik olağanüstü ve Pan-Amazon Bölgesi için özel 5 Episkoposlar Sinod Meclisi topladı.
Masumları savunmak için birçok kez sesini yükseltildi. Covid-19 salgını yayıldığında, 27 Mart 2020 akşamı, sütunlu yapısı Roma’yı ve dünyayı sembolik olarak kucaklayan Aziz Petrus Meydanı’nda, bilinmeyen hastalıktan korkan ve bu hastalıkla boğuşan insanlık için tek başına dua etmek istedi. Papalık döneminin son yılları, özellikle Ukrayna’da, Filistin, İsrail, Lübnan ve Myanmar’da olmak üzere çeşitli ülkelerde parça parça devam eden Üçüncü Dünya Savaşı’na karşı çok sayıda barış çağrısıyla işaretlendi.
4 Temmuz 2021’de Agostino Gemelli Polikliniği’nde ameliyat olmak için 10 gün hastanede kaldıktan sonra Franciskus, 14 Şubat 2025’te iki taraflı zatürre nedeniyle 38 günlük bir süre için aynı hastaneye geri döndü. Vatikan’a döndükten sonra hayatının son haftalarını Casa Santa Marta’da geçirdi ve henüz tam olarak iyileşmemiş olmasına rağmen kendini Papalık hizmetine sonuna kadar ve aynı tutkuyla adadı. 20 Nisan 2025 Paskalya Pazar günü, Görkemli Urbi et Orbi kutsamasını vermek için son kez Aziz Petrus Bazilikası’nın locasından göründü.
Papa Franciskus’un doktrinel öğretisi çok zengin olmuştur. Misyonerlik çalışmalarına açıklık, apostolik cesaret ve merhamet üzerine kurulu, Kilise’de öz-referanslılık ve ruhsal dünyevileşme tehlikesinden kaçınmaya dikkat eden ölçülü ve mütevazı bir üslubun tanığı olan Papa, apostolik programını Evangelii gaudium (24 Kasım 2013) teşvik belgesinde açıklamıştır. Ana belgeler arasında 4 Genelge bulunmaktadır: Allah’a iman temasını ele alan Lumen fidei (29 Haziran 2013), ekoloji sorununa ve iklim krizinde insan ırkının sorumluluğuna değinen Laudato si’ (24 Mayıs 2015), insan kardeşliği ve sosyal dostluk üzerine Fratelli tutti (3 Ekim 2020), İsa’nın En Kutsal Kalbine adanmışlık üzerine Dilexit nos (24 Ekim 2024). 7 Havarisel Teşvik, 39 Havarisel Anayasa, çoğunluğu Motu Proprio şeklinde olan çok sayıda Havarisel Mektup, Kutsal Yılların Belirlenmesine Dair 2 Jübile Bildirisi, Halka Hitap günlerinde verdiği Kateşizmler ve dünyanın çeşitli yerlerinde telaffuz edilen konuşmalar bulunmaktadır.
Apostolik Anayasa Praedicate Evangelium’u (19 Mart 2022) yayınlayarak Roma Curia’yı yeniden düzenledi. CCEO ve CIC’de evlilik iptali beyanının nedenleri için kanonik süreci değiştirdi (M.P. Mitis et misericors Iesus ve Mitis Iudex Dominus Iesus) ve din adamlarının temsilcileri tarafından küçüklere veya savunmasız kişilere karşı işlenen suçlar konusunda mevzuatı daha sert hale getirdi (M.P. Vos estis lux mundi). Francis herkese insanlık, kutsal bir yaşam ve evrensel babalık hakkında harika bir tanıklık bıraktı.
CORPUS FRANCISCI P.M.
VIXIT ANNOS LXXXVIII, MENSES IV DIES IV.
ECCLESIAE UNIVERSAE PRAEFUIT
ANNOS XII MENSES I DIES VIII
Semper in Christo vivas, Pater Sancte!