1 Mart Pazar Günü, İstanbul Aziz Antuan Kilisesi’nde İstanbul Latin Katolik Kilisesi’nin Vikarya günü kutlandı.
Vikarya Günü konusu olarak “Aziz Fransua ve Cüzzamlı” başlığı ele alındı. Papa XIV. Leo tarafından 2026 yılı Aziz Fransua Jübile Yılı olarak ilan edildi. Assisili Aziz’İn ölümünün 800. Yılı vesilesiyle ilan edilen bu yılda, İstanbul Papa Vekaleti de Vikarya Günü ile Aziz Fransua’nın kim olduğu ve Allah’a Dönüşü konusu etrafında bir araya geldi. Monsenyör Massimiliano’nun takdisi ile başlayan günde Yeşilköy Aziz Stefanos Kilisesi Başrahibi ve Fransisken Kapusen Düzeninden Peder Paolo Raffaele Pugliese Aziz Fransua’nın Allah’a dönüşünü anlatan bir sunum yaptı. Sunumun ardından Fransisken düzeninden pederlerin rehberliğinde, gruplar paylaşımda bulundular. Grup paylaşımlarının ardından bir pandomim gösterisi ile Aziz Fransua’nın zenginliğinden soyunması ve cüzzemlıyı kucaklaması canlandırıldı.
Aziz Antuan Bazilikasındaki son çağrı töreninin ardından hazırlanan ikramlar sunuldu. Gün kardeşlik ve sevgi içinde sona erdi.
Peder Paolo Raffaele Pugliese’nin sunumu, zengin bir tüccarın oğlu olan Fransua’nın Rab’bi aramaya nasıl başladığını, hayat olaylarından yola çıkarak açıkladı. Savaşta esir düşmek, bozulan sağlık durumu ve ardından ruhani arayış dönemi ve yoksul insanların farkına varması en sonunda Aziz Damian Kilisesi’nde “Kilisemi onar” çağrısını duyması ile tamamen dönüşen bir hayattır bu. Aziz Fransua’nın Vasiyet’inden alıntılarla zenginleştirdiği bu sunumun ardından Peder Paolo düşünmek için üç tema üstünde durdu: Zayıflık, İçe dönüş ve Merhamet.
Gruplara başkanlık eden Fransisken rahiplerin konuyu derinleştirerek anlattılar ve kendi hayatlarından tecrübelerle kendi Fransisken yolculuklarını paylaştılar.
İstanbul’un merkezinde Aziz Antuan Kilisesi başta olmak üzere ülkemizde Fransua’nın izinde Kiliseyi onarmaya devam eden Fransisken Düzeni Rahiplerinin çağrılarının gerçek niteliğini ortaya koydukları 2026 yılının ilk Vikarya Günü, katılanlar için değerli bilgiler, tecrübeler ve anılarla dolu olarak sona erdi.
Yazan: Şule Rogenbuke