Ekümenik Dua ve Kardeşlik Buluşması
29 de dezembro de 2026, Kilise’nin iki büyük havarisi Aziz Petrus ile Aziz Pavlus’un bayramı vesilesiyle Antakya’da anlamlı bir ekümenik buluşma gerçekleştirildi. Hristiyanlık tarihinin en eski ve en köklü merkezlerinden biri olan bu şehirde yükselen dua, yalnızca takvimde yer alan bir yortu kutlaması değil, aynı zamanda farklı Kilise geleneklerinin ortak hafızasını, kardeşlik arzusunu ve aynı Rab’de buluşan iman tanıklığını görünür kılan güçlü bir ruhsal karşılama oldu.
İlk Hristiyan toluluğunun şekillendiği, İsa Mesih’in öğrencilerine ilk kez “Hristiyan” adının verildiği Antakya’da kutlanan bugün, geçmişin kutsal mirasını bugünün duasıyla yeniden birleştirdi; tarihin derinliklerinden gelen bir çağrıyı, bugünün Kilisesi için yeniden işitilir hale getirdi.
Programın ilk bölümünde, Hristiyanlığın köklü hafızasında eşsiz bir yere sahip olan Saint Pierre Kilisesi’nde ekümenik dua için buluşuldu. Asırlardır duaya, sessizliğe ve tanıklığa ev sahipliği yapan bu kutsal mekân, farklı Kilise geleneklerinden din adamları ile imanlıları aynı iman ve aynı yakanı etrafında topladı.
Ekümenik duaya, Anadolu Havarisel Vekilliği Yönetici Episkoposu Monsenyör Antuan Ilgıt, Antakya Rum Ortodoks Patrikhanesi’ne bağlı Tarsus Episkoposu Seyyidna Pavlus Orduluoğlu ile Anadolu Ermeni Cemaati Gözetmeni Peder Avedis Tabaşyan katıldı. Onlara Ortodoks e Katolik Kiliselerinden ruhbanlar da eşlik etti. Farklı geleneklerden ruhani önderlerin e din adamlarının aynı tarihî mekânda bir araya gelmesi, buluşmanın anlamını daha da derinle tiren önemli bir unsur oldu.
Ekümenik dua, Monsenyör Antuan Ilgıt’ın giriş konuşmasıyla başladı. Bu açılış, Antakya’nın Hristiyanlık tarihindeki yerini e farklı gelenekleri aynı iman ufkunda buluşturan çağrısını hatırlatan güçlü bir çerçeve sundu. Monsenyör Ilgıt, Antakya’nın yalnızca geçmişin kutsal bir hatırası değil, Aziz Petrus e Aziz Pavlus’un tanıklığıyla bugün de Hristiyanlar için canlı bir hafıza ve kardeşlik mekânı olmaya devam ettiğini vurguladı. Böylece günün daha ilk anında, birlik içinde dua etmenin e aynı kökten gelen kardeşliği görünür kılmanın anlamı öne çıktı.
Günün Kutsal Kitap okumaları farklı dillerde gerçekleştirildi; böylece Antakya’da yükselen dua, Hristiyan geleneğinin çok sesli fakat aynı kaynaktan beslenen ruhunu görünür kıldı. Günün incil metni Arapça okunduktan sonra Türkçe olarak Peder Avedis Tabaşyan tarafından okundu. Ardından Seyyidna Pavlus’un verdiği vaaz, Aziz Petrus ile Aziz Pavlus’un tanıklığı ışığında birlik ve kardeşlik çağırısını derinleştirirken, depremin ardından bu topraklarda ya anan acıların ortasında umudu, dayanışmayı ve ortak hafızayı korumanın önemine de dikkat çekti.
Ekümenik duanın dikkat çekici yönlerinden biri, farklı Kilise birikimlerinden gelen koroların katılımıydı. Katolik, Ortodoks ve Ermeni geleneklerinden yükselen ilahiler, bu buluşmanın ezgilerlede derinleştiğini gösterdi. Katolik korosunu ise o günlerde İskenderun’da düzenlenen gençlik buluşmasına katılan gençler oluşturdu. Gençlerin korodaki özenli ve içten katılımı, bugünü yalnızca geçmişe dönük bir anma olmaktan çıkarıp geleceğe uzanan bir umut işartine dönüştürdü. Antakya’nın tarihi ta duvarları arasında yankılanan bu sesler, ilk Hristiyan topluluklarından bugünün iman tanıklığına uzanan sürekliliği görünür kıldı. Böylece ilahiler, ortak duanın ve kuşaklar arasında taşınan kardeşliğin sesi haline geldi.
Gençlerin bu ekümenik günün içinde yer alması, Kilise’nin birliğe dair duasının yeni kuşaklarda da karşılık bulduğunu gösterdi.
Saint Pierre’de gerçekle en bu dua, Antakya’nın Hristiyanlık tarihindeki özel konumunu yeniden hatırlattı. İlk Hristiyan topluluklarının duasıyla yoğrulan bu kutsal mekânda yükselen sesler, geçmişten bugüne uzanan iman sürekliliğini belirgin hâle getirdi. Aziz Petrus ve Aziz Pavlus’un bayramında gerçekleşen bu ekümenik buluşma, Kilise’nin birlik arayışının zamana yayılan güçlü bir ifadesi oldu.
Ekümenik buluşmanın ardından günün kutlaması, Antakya Katolik Kilisesi’nde düzenlenen Kutsal Ayin ile sürdü.
Monsenyör Antuan lgıt’ın riyasetinde gerçekleştirilen bu ayin, Katolik cemaatinin Aziz Petrus ve Aziz Pavlus’a duyduğu şükranı ifade ettiği anlamlı bir ibadet oldu. Avine Sevvidna Pavlus Orduluoğlu, Peder Avedis Taba yan, Abuna Can Dellüller ve Diyakon Petrus Kuşoğlu da katıldı.
Böylece Antakya’da gerçekleşen bu dua günü, Saint Pierre’de yükselen dualar ile Kutsal Ayin’in aynı ruhsal çizgide birleştiği anlamlı bir buluşma olarak tamamlandı. Antakya’nın taşıdığı bu köklü ruhsal birikim, gün boyunca kutlanan her anın içinde kendini hissettirdi ve bu buluşmayı, yalnızca belirli bir takvimin parçası olan bir kutlama olmaktan çıkararak daha geni bir anlam ufkuna taşıdı.
Metin: Julia Elif Ayata
Fotoğraflar: Yasan Bereytouni
