Anadolu Vikaryası’nın İskenderun’da ve bu bölgede sıkça rastlanan güneşli günlerin hakim olduğu, 17-19 Şubat tarihleri arasında Anadolu Havarisel Bölgesinin ilk Din Görevlileri (Rahip ve Rahibe) ve sorumluları toplantısı gerçekleştirildi.
Kilise’nin bahçesinde, dünyanın farklı yerlerinden gelen kültürlerin çeşitliliği ve farklı Karizmalar açısından zengin bir ailenin, Allah’ın çocuklarının ailesi olarak bir araya gelmenin sevincini yaşatan bir atmosfer vardı.
Bu buluşmanın sabah duası ile başlaması, günlük uygulamalara ciddiyet ve kutsallık kattı.
İlk gün, Anadolu Vikaryasına dünyadaki tüm ihtiyaçlar ve durumlar için adanılan düğümleri çözen Kutsal Bakire Meryem’e duasıyla başladı.
Bunu, Ekselansları Episkopos Antuan’ın herkesi selamladığı, Episkoposluk Makamının kapılarını herkes için bir yuva olarak açtığı, bu yakınlık ve ulaşılabilirlik tutumunda kendisini ilk sıraya koyduğu ve kişisel ve cemaat yaşamına dair içgörüler sunduğu ilk konuşması izledi.
Bir tabloda olduğu gibi, Anadolu papalık vekilliğinin boyutunu, yapısını ve gerçeklerini sundu.
Coğrafi açıdan çok geniş bir alana yayılmış olan Anadolu Episkoposluk Bölgesi yine de çok küçük olarak tanımlanabilir. Dokuz rahip tarafından hizmet verilen 6 cemaatten oluşmaktadır: Trabzon’da bir rahip ve üç Verbo Incarnato cemaati rahibesi, aynı cemaatten olup İskenderun’da hizmet eden fakat şu anda dil eğitimleri için İzmir’de bulunmakta olan üç kontemplatif rahibe; Samsun’da iki rahip ve iki rahibeden oluşan Marist cemaati ; Mersin’de üç Fransisken Kapüsen rahipleri; aynı cemaatten Antakya’da iki Kapüsen rahip; ve İskenderun’da biri rahip olan 2 erkek ve 3 kadın fokolari olarak toplam 21 adanmış kişiden oluşmaktadır.
Ayrıca, Tarsus’ta ikamet edecek olan iki Hintli rahibenin de yakında gelmesi beklenmektedir. Mgr Antuan, iki Marist adanmışların da Samsun’dakilere katılacağını ve yıllardır boş olan Adana cemaatine hizmet edeceğini, ancak P. Francis ve P. Carmine sayesinde halihazırda cemaatle ilişkilerin, Efkaristiya kutlamaları ve hiçbir eksiklik yaşanmadığını vurguladı. Buna ek olarak, Afrikalı Hristiyan öğrencilerin varlığı da söz konusudur.
Giriş konuşmasında değindiği bir nokta: “Bu hizmette Rab bizi, yoksulluğumuza, savunmasızlığımıza ve az imanımıza rağmen tarihe rehberlik etmeye devam eden ve bize ihtiyaç duyan Mesih’in Alfa ve Omega olduğuna inanmaya çağırıyor” sözlerdir.
Episkopos Antuan ayrıca, hepimizin yapabileceği hatalar da dahil olmak üzere bu görevin gerektirdiği her şeyle birlikte, bizden önce bu gerçeklere inanan ve yaşayan pek çok kardeşimizin sadakati ve yorulmak bilmeyen çalışmaları için minnettarlığını ifade ediyor. “Onlar olmasaydı, bugün bir Türk Episkoposumuz olmazdı!”
Daha sonra sözü tüm katılımcılara bırakarak bizi endişelendirebilecek ve meşgul edebilecek her şeyi dışarıda bırakmaya davet etti.
Orada bulunmaktan duyulan sevinç, örneğin dil gibi kişisel zorlukların üstesinden gelme konusundaki güçlü kararlılık görülebiliyordu; topluluktaki karşılıklı yardımlaşmanın güzelliği vurgulandı ve bunun yol boyunca karşılaşılan diğer engellerin üstesinden gelmede önemli olduğu belirtildi. Ayrıca herkes arasında, rahipler ve rahibeler arasındaki kardeşlik ilişkisinin de altını çizdi. Son olarak, Episkoposlarıyla olan güzel ilişki, ziyaretlerinin önemi ve bu vesilelerle cemaatle olan temasıda hissediliyordu.
Paylaşımlarda, Papa Franciskus tarafından önerilen sinodal yolda Peder Antuan ve tüm Papalık Vekilliği ile birlik içinde yürümeye yönelik teşvikler vardı. Bu bağlamda, resmi olarak atanan ve bu vesileyle onaylanan bölge sorumlu rahiplerine veya bölge yöneticilerine hitap eden Episkopos Antuan, rollerinin önemini teyit etti: ‘Siz bölge rahipleri veya bölge yöneticileri, kendi gerçekliklerinizde benim vekillerimsiniz ve birbirimize yardım etmeliyiz. Bu nedenle cemaatle olan ilişkinize özen gösterin, ulaşılabilir olun. (…) insanları derinlemesine tanıyın, toplantılar veya diğer fırsatlar aracılığıyla piskoposla olan ilişkilerini kolaylaştırın’.
Herkesi, çocukları, gençleri, erkekleri ve kadınları kapsayan etkinlikler yaratmak için hayal güçlerini kullanmaktan kaçınmamaya ve pastoral çalışmayı her zaman Hristiyan yaşamının özü olarak kalan ve beslendiğimiz Efkaristiya Kutlamasına indirgememek için Azizlerin Novena’larını eski haline getirmeye kuvvetle teşvik etti.
İşbirliğinin önemiyle ilgili olarak şunları ekledi: ‘insanların yeni bir ses duyması her zaman iyidir, başkalarını vaaz vermeye davet edin, rahipleri, rahibeleri, hatta diğer episkoposluk bölgelerinden kişileri, Episkoposu davet edin… Havariliğiniz size münhasır olmamalı’.
Episkopos Antuan, Kadınlar Buluşması gibi tüm Papalık Vekilliği için ortak olan etkinlikler konusunda, bu etkinliklerin halkı kapsayacak şekilde herkes tarafından yaygınlaştırılması dileğini ifade etti. Ve liderliğin uygulanmasına vurgu yaptı.
Bu topraklara özgü ekümenik farklılığı göz önünde bulundurarak, herkesi diğer Hristiyanlarla, Ortodokslarla, Ermenilerle iyi ilişkiler geliştirmeye ve diğerleriyle ilişkilerde her zaman bizi doğru yöne yönlendirecek sağduyuya sahip olmaya çağırdı.
Tüm vaazların çok ötesine geçen bu birleşik bedenin büyük tanıklığına, dolayısıyla pastoral faaliyetlerde ve episkoposluk düzeyindeki kutlamalarda herkesin varlığına odaklandı.
Bu vesileyle, cemaat rahiplerinin veya cemaat yöneticilerinin atamalarını onayladı ve focolarino rahibi Fr Carmine Donnici’yi Episkoposluk Genel Vekili olarak atadı. Gençlik pastoral çalışmaları için Fr Jawahar’ın yanı sıra, yine bir focolarina olan Agi de atanmış, böylece kadınların sorumluluk pozisyonlarına dahil edilmesi konusunda Vatikan ile uyum sağlanmıştır.
Gençlerin taze varlığı kesinlikle gözden kaçırılamaz; bu nedenle, kendilerine özgü etkinliklere katıldıklarında bile sürekli olması gereken ve günlük hayata dönüşle sona ermemesi gereken eşlik etmenin önemini ve Allah’ın sözünün yaşamlarında meyve verebilmesi için hazırlanmış sorularla birlikte kişisel bir değerlendirme yapmanın önemini hatırlattı.
Kilise Ruhani Konseyi’nin oluşturulması, tam olarak ‘Episkoposa episkoposluk bölgesinin yönetiminde yardımcı olmak’ için önemli bir noktaydı. (Kilise Kanunu’nun 495 sayılı maddesi): bu Konsey amacını gerçekleştirmek için düzenli olarak toplanacaktır. Birlikte, Papalık Vekilliği bölgesinin çeşitli cemaatlerindeki toplantılar ve faaliyetler için ortak bir takvim hazırlanmıştır.
Son olarak, sürüsüne bakan bir kardeş ve Çoban olarak açık bir yürekle ve Ignatian geleneğinin izinde, Episkopos Antuan ‘cura personalis’ çağrısında bulundu: kişinin kendi hayatına özen göstermesi. “Ne kadar güzel, misafirperver ve zengin olursa olsun, bir ülkede olmak, en azından birçoğunuz için kolay değildir. Dil yüzünden kendini ifade edemeyen pek çok kişinin beceri ve yetenekleri sizi hayal kırıklığına sürükleyebilir… ki bu da Papa’nın dediği gibi şeytanın elinde etkili bir araçtır. Ancak, zayıflıklarımızı ve kırılganlıklarımızı bildiği halde bizi kendisiyle işbirliği yapmaya çağıran biri var, Rab!”
Son olarak, “Papalık Vekilliği’nin büyük evi geniştir, ne zaman isterseniz gelin, benimle ve burada bulunan ve bir aile olmaya çalıştığımız herkesle bir arada olun. Adanmışlığınızı yakmayın” dedi.
Ve sözlerini ‘her türlü zorluğun ve yalnızlığın dua, iyi ruhani okumalar, gerçek dostluk ve paylaşımla ama hepsinden önemlisi Rab’bin sevgisiyle aşılabileceğini ve üstesinden gelinebileceğini’ söyleyerek bitirdi.
Metin: Marleide Feitosa Santos (Focolarina)
Resimler: P. Jawahar