İstanbul Kilisesi 21 Aralık 2023 Perşembe günü Fortunato Maresia’ya veda etti. Harbiye’deki Kutsal Ruh Katedrali’nde, İstanbul Havarisel Vekili Mgr Massimiliano ve Süryani Katolik Episkoposu Mgr Orhan Çanlı, Fransisken Minör rahipleri P. Makuta ve P. Georges, Salezyen rahipleri P. Jacky ve P. Nicola ve son olarak Identes rahipleri P. Andres ve Fr Ricardo, merhum Fortunato Maresia için düzenlenen cenaze ayinine katıldılar.
Nello’nun elli yıldan uzun süredir hayat arkadaşı olan eşi Paola’nın etrafında toplanan ailesi, kızları Renata ve eşi Ted, torunları Bianca, Luca ve Jack, merhumun yeğenleri ile ailenin bir üyesi sayılan dostları da hazır bulundu.
Muhterem Episkopos Massimiliano yaptığı konuşmada, Nello’nun yürüttüğü çalışmaları ve her konuya olan bağlılığını hatırlattı. İstanbul Episkoposu her şeyden önce Fortunato Maresia’nın hastalığının zor anlarında nasıl Mesih ile birlik içinde yaşadığına dikkat çekti. Paola ve Nello her gün Efkaristiya’yı alarak bu zorlukların üstesinden gelebildiler. Çift her gün ayine katılıyordu, ancak şartlar kendileri için zorlaştığında, Mesih İsa’dan ayrı kalmamak için onlara her gün Komünyonu Peder Nicolas SDB götürüyordu. P. Nicola, SDB Mesih’in bedenine olan bağlılıklarının bir tanığıydı.
P. Andrés M.ID de Nello’nun olağanüstü dinleme becerilerine ve Tanrı’nın yoluna çıkardığı insanların sorunlarını çözme konusundaki samimi yöntemine tanıklık etti.
Paola ve Nello’nun kızı Renata, çocukları Bianca, Luca ve Jack ile birlikte aileye bu acılı günde eşlik etmek üzere gelenlerle duygularını paylaştı. Böylesine önemli ve teşvik edici bir rehber olan babasına olan sevgisini dile getirdi.
Ayinin ardından cenaze töreni Pangaltı’daki Latin Katolik mezarlığında gerçekleştirildi.
Fortunato Maresia’nın adına Artigiana yaşlılar evinde bir yemek verildi.
Présence dergisi olarak tüm aileye en içten başsağlığı dileklerimizi sunuyor ve Fortunato Maresia’nın kaleme aldığı tüm yazıları anımsıyoruz.
Makale ve fotoğraflar: Anita Intiba
“NELLO” ADINDA BİR TEPE
BAY FORTUNATO (NELLO) MARESIA’NIN CENAZE TÖRENINDE PEDER ANDRÉS VICENS NADAL M. ID.’IN TANIKLIĞI
Noel’de sık sık okuduğumuz bir bölüm var: Rabbin melekleri, çobanları Beytlehem’e bu sözlerle çağırır: Luka 2:14: ‘Göklerin en yükseğindeki Allah’a övgüler olsun ve yeryüzünde iyi niyetli –iyi kalpli- insanlara esenlik gelsin’. Bizim ‘Nello’, ‘Nelito’, bu sözleri duyup aramızdan gitti. Zaten Noel bayramına bayılıyordu ve eminim ki kiliselerdeki kreşlere iyi bakarsanız, Mesih İsa’ya tapanların arasında, krallar ve çobanlarla beraber onu da göreceksiniz… çünkü biri ‘iyi kalpli insanlara’ hitap ederse ‘Nello’ ya hitap etmiş sayılır.
Bugün onunla vedalaşmaya gelen sizlere ‘Nello’nun kim olduğunu söyleyemem, ama içime bakıp bende bıraktığı birkaç izi sizlerle paylaşabilirim.
Kendisini tanıdığım andan itibaren, idealist ve imkânsız davaların insanı olduğunu anladım. Her derdin arkasından koşup dertlere devasını bulmaya çalışıyordu. Küçük sakalı ile bana hep bir İstanbullu Don Kişot’ u andırırdı.
Onu çok yakından tanımayanlar sadece başarılı ve dürüst bir iş adamı olduğunu düşünebilirler. Öyle olmadığını söylemem, ama birçok kere bürosunun papazlar, rahibeler, hatta episkoposlar ve başka iş adamları için değerli bir danışmanlık bürosuna çevrildiğine tanık oldum. Hukuksal problemleri, saymanlık sorunları ve her tür tavsiyeye ihtiyacı olan herkes için, ‘Nello’ muz bir ‘Marko Paşa’ idi.
Onu pek tanımayanlar düşünebilir ki ailesini seven bir aile reisi idi, ama ben sizlere söyleyebilirim ki ailesini sevmekten çok ona tapıyordu. Eşi Paola, çocukları Renata ve Ted ve torunları Bianka, Luca ve Jak onun hayatıydı. Onların adlarını her telafuz ettiğinde gözleri parlıyordu.
Uzaktan onu tanıyanlar düşünebilir ki dindar bir insandı; ama ben sizlere temin ederim ki dindar olmaktan çok, hakiki anlamda örnek bir Hristiyandı. Sadece diğer Hristiyanlar için değil, din insanları için de öyle biri idi ve ondan sayısız örnek davranışlar gördüm. Kiliseye maddi ve manevi yardımlarını esirgemedi, bunu cömertçe ve beklentisiz olarak yaptı… Kilise de onun örnek eylemlerini görünür kılmak istedi ve ona iki değerli nişan bağışladı: Vatikan’ın Şövalyesi ve Comendatore kılındı. Karaköy deki S. Benoit Okulundan ve Lazarist papazlardan dini eğitimi aldığına hayatı boyunca gurur duydu ve Aziz Vincent de Paul ruhaniyetine hep sadık kaldı. Son ana kadar bu okula ve Lazarist papazlara yardım ve hizmet etmeyi sürdürdü.
Onu az tanıyanların onu tanıtmak için pek çok sıfat kullanması gerekebilir. Ben ise sadece bir tane kullanırım: Asil bir adam. Asalet onun karakteri idi ve bu asalet onun diğer erdemlerinin kaynağıydı, özellikle de onun adaletinin ve merhametinin kaynağıydı. Asaletin göstergesi çift tir : Af dilemeyi bilmek ve affetmeyi bilmek ti. İkisini de ‘Nello’ da gözlerimle görebildim ve kulaklarımla duyabildim. Şişli’de Artigiana Düşkün Evini ziyaret ederseniz, ‘Nello’nun merhamet eserini birçok yaşlı ve hasta insanda sizler de görebilip duyabileceksiniz. Adil biri olduğu için çocuklara ve gençlere gerekli olan eğitimi sağlamaya çalıştı, onurlu bir geleceğe ulaşabilsinler diye burs ve finansmanlar sundu.
Sizlerle bildiğim bir atasözu paylaşmak istiyorum, diyor ki ‘Yerlerin en önemli değeri insanlarıdır’, bunun için sizleri temin ederim ki, Fortunato muz, ‘Nello’muz ayrıldıktan sonra, İstanbul artık benim için aynı İstanbul olmayacaktır; bu kentin yedi tepesinden biri benim için yok olmuş gibidir. Her ne kadar çok ‘Nello’ Peder Pasty izciler grubu şarkısıyla bize teselli etmeye çalışsa da: ‘Bir daha bir görüşürüz dur kardeşler… bir daha görüşürüz’.
P. Andrés Vicens Nadal M. Id.