Sr Germana, özellikle Antakya’da, 1990’dan 2007’ye kadar Hristiyan topluluğa ve Caritas’a gösterdiği derin ve mütevazı hizmetiyle, Kilisemizin tanıdık bir yüzüydü.
Consolata cemaatinin dergisi olan Posta da Casa’nın Mayıs-Haziran 2005 sayısında Rahibe Germana, adanma hayatını ve Tanrı’nın kendisine emanet ettiği her göreve kattığı tutkuyu alçakgönüllülükle paylaşmıştı. Yıllar boyunca, Aziz Joseph Allamano tarafından kurulan ve Roma’da tanıştığı Consolata Rahibeleri cemaatine çok yakın olmuştu. 6 Ocak 1974’te bu Enstitü’ye kendini adadı; ancak kırılgan sağlığı ve annesinin vefatına kadar ona şefkatle baktığı için cemaate tam olarak giremedi; yine de Consolata ile bağını her zaman sadakatle sürdürdü.
Annesinin 1990’daki vefatından sonra Antakya’ya gitmesi için bir davet aldı. Annesi Türkiye’de doğmuştu ve Rahibe Germana, ailesi aracılığıyla bu ülkeyle bir bağ hissediyordu. Bu daveti, o kadar arzuladığı misyonu yaşaması için Tanrı’nın bir çağrısı olarak kabul etti ve her zaman kendini “Consolata’nın kızı” olarak hissetti.
Ardından Peder Domenico ile 14 yıl boyunca işbirliği içinde çalıştı; bu süre zarfında, diğer görevlerinin yanı sıra Anadolu’daki Caritas’ın sorumlusu olarak da görev yaptı. Rahibe Germana, Anadolu’yu kalbinde taşıyordu. Antakya, onun için bir yuva haline gelmişti; kök saldığı, her yaştan ve her dini inanca mensup insanı, ruhların kapılarını açan o incelikle tanıdığı bir yerdi. Mgr. Franceschini (RIP) ile hizmet ve sadakat içinde uzun süre işbirliği yapmıştı. 2 Ocak 1994’te, bu kez Ordo Virginum’a göre, onun huzurunda dini yeminlerini yenilemişti.
2004 yılında, kendisi de her zaman tam olarak anlamasa da kabul ettiği ilahi planlar doğrultusunda ve giderek zayıflayan sağlığı nedeniyle Brüksel’e gitmesi gerekti; burada, Belçika’nın başkentinde Avrupa Topluluğu’nda çalıştığı yıllarda sık sık uğradığı Visitation cemaatine katıldı. Orada da yine aynı yumuşaklıkla, adım adım Tanrı’nın iradesini aramaya devam etti ve Efkaristiya’da büyük bir teselli buldu.
Dünyadaki yolculuğunun bu son döneminde, İstanbul’a yaptığı bir seyahat sırasında Idente Enstitüsü ile tanıştı. Sorumluluarından biri olan Luis Casasus’ta sevgi dolu ve bilge bir manevi kardeşlik buldu; Luis, onun Baba’nın kollarına doğru son yükselişinde kendisine yardımcı olan biriydi. Sağlık sorunları onu hiç terk etmedi, ancak Tanrı’ya karşı bir çocuğun cesur imanını ve güvenini korudu.
2 Şubat 2022’de Kilise bünyesinde kutlanan Adanmış Hayat Günü’nde, Mesih’le kalpten kalbe kurduğu samimi bağ içinde, aşağıda alıntıladığımız metinle dini yeminlerini yeniden yenilemişti:
Mesih’in huzurunda yeminlerin yenilenmesi
Bugün, Kilise’nin Kutsal Yaşam armağanı için şükran sunduğu bu günde, yeminlerimi Consolata Meryem Ana’nın ellerine, alçakgönüllülük ve sevinç ruhuyla yepyeni bir şekilde teslim ediyorum.
Bu sevincin dünyevi sevinçlerle pek ilgisi olmadığını ve onu gölgelerin, acının ve kendi zayıflıklarımın ortasında da yaşayabileceğimin farkındayım; zira hayatımı Mesih’e adamak ayrıcalığı her şeyi dönüştürür.
Teşekkür ederim, Peder, Oğlun Giuseppe Allamano’nun kutsal hayatı için; onun misyona olan sadakati pek çok oğlunu ve kızını etkilemiş ve ilham vermiştir.
Teşekkür ederim, Peder, bize Fernando Rielo’yu [Identite Enstitüsü’nün kurucusu] verdiğin için; o bize, sana uymak demek, İsa’nın bize getirdiği evlatlık bilincine bağımızı her gün daha fazla, her zaman yeni bir şekilde yaşamak anlamına geldiğini gösterdi.
Teşekkür ederim, Baba, ailemin bana aktardığı iman için ve yoluma çıkardığın — dostlar ve düşmanlar — ve çoğu zaman farkında olmadan beni Sana yaklaştıran insanlar için.
Teşekkür ederim, Meryem, mistik hayatımın Annesi olduğun için, kırılgan kalbimin tehlikelerine ve dünyevi bağlara karşı mesleğimi koruduğun için.
Bugün, her gün kabul etmek istediğim lütfun yardımıyla, Yoksulluk, İffet ve İtaati, beni bu İncil Öğütleri olmadan yaşanması imkânsız olan lekesiz bir Sevgiye götüren üç özgürlük biçimi olarak yaşayacağıma söz veriyorum.
Bu niyetimi sana, Annem, emanet ediyorum; Oğlunun misyonuna göz kulak olduğun gibi bana da göz kulak olasın diye.
Senin İsteğin olsun.
Kilise’ye ve her birimize sunduğun hayatın, Allah ve Efkrisya sevgin ve adanmış hayatın için teşekkür ederiz, Sör Germana.
Anita İntiba m.id
