2023’ü 2024’e bağlayan 31 Aralık günü tüm kiliselerimizde şükran dualarının en güzel ifadelerinden olan, Kilise geleneğin müstesna dualarından Te Deum ilahisini söyledik ve Tanrı’nın büyüklüğünü coşkuyla ifade ettik. Her ne kadar, içinde yaşadığımız coğrafya, 2023 yılında, bir yandan deprem ve sel felaketleriyle sarsılıp bir yandan da Ukrayna, Azerbeycan-Dağlık Karabağ ile İsrail-Filistin gibi çevre ülkelerde derin yıkımlara sebep olan savaşların gölgesinde yaşanan bir Noel geçirmemize sebep olduysa da Tanrı’nın yaşamlarımızda gerçekleştirdiği sayısız lütfu da tanıyarak O’nu övme arzusunu hissettik içlerimizde. Nitekim, Papa Hazretleri Francesco’nun da öğrettiği üzere hayatlarımızı her yıl İncil’in ışığında yeniden okumak Tanrı’nın hayatlarımızda gerçekleştirdiği «küçük mucizeleri» görmemize sebep olur. Sırf bundandır ki «Bana dediğin gibi olsun» demek suretiyle Kurtarıcımız İsa Mesih’i doğuran Meryem’le «Güçlü Olan benim için büyük şeyler yaptı. O’nun adı kutsaldır» (Lk 1,38.49) diye haykırmak sadece ve sadece tanıyan ve tevazu ile şükreden insanlara mahsustur. Her şey aslında bir armağan ve saf yüce gönüllülüktür.
Te Deum’un sözleri adeta Baba Tanrı’ya ulaşmak arzusuyla şaha kalkar ve melekler, havariler, peygamberler ile terennüm ederek tekrardan insanlığa doğru dönerler. Ancak bu sadece görkemli bir şükran ifadesi değil, daha ziyade dünyadaki yaşamın acımasızlığını sabırla kabul etmenin bir ifadesidir. İnsan hayatı, Rabbin merhametiyle desteklenmedikçe hiçbir şeydir. Çünkü onun merhameti yoksa her şey hiçbir şeydir. Nitekim «Halkını kurtar Tanrım, evlatlarını yönlendir ve koru» dizeleri dudaklarımdan dökülürken on binlerce insanın hayatına mal olan, İsa’yı izleyenlerin ilk defa Hristiyan olarak çağrıldıkları (Elç 11,26) Antakya da dahil olmak üzere birçok şehri yerle bir eden trajik 6 Şubat depremini hatırlamamak benim için mümkün değildi.
Ancak 2023 benim için sadece depremin yıkıcı deneyimi olmadı. Böylesine bir deneyime rağmen tüm dünyanın, Katolik olsun olmasın Türkiye’deki tüm Hristiyan toplulukların, hatta ve hatta depremzedelerin bile iman, ümit ve sevgiyle aralarında kenetlenmek suretiyle daha fazla ihtiyacı olanlara doğru özveriyle koşuşturduğunu görmek benim için Te Deum’u en üst perdeden söylemek için en önemli nedendi. Ardından Papa Hazretleri Francesco’nun Türkiye’deki Kilise’ye ve bilhassa da gençlere olan itimadının bir ifadesi olarak bana bu Kiliseye hizmet etme görevini tevdi etmesi benim için ayrı bir Te Deum notası oldu. Kadasetli Patrikleri, Pek Muhterem Metropolit ve episkoposları, rahipleri, rahibeleri ve diğer adanmışları, her dilden rengarenk inanlılarıyla İstanbul’da Padovalı Aziz Antuan Bazilikasında tecrübe edilen coşku 2024’e ve müteakip yıllara umutla bakmamız için çok sayıda sebep sundu bizlere.
Bu satırlarla sizlere benim Te Deum’umumdan naçizane birkaç nota paylaşmaya çalıştım. Ya sizlerin notaları? Hepinizi yeni yıla ilk adımları attığımız bu günlerde Tanrı’nın yaşam veren Kutsal sözleri ışığında yaşamlarınızı tekrar okuyarak O’nun lütuflarını ve hayatınızdaki ayak izlerini tanımaya ve O’nu övmeye davet ediyorum. Yaşamlarımızda Tanrı’nın armağanlarını yeniden keşfetmek ve tanımak, her zaman kalbimizde tüm iyiliklerin kaynağı olan «Rabbimiz Tanrı’ya hamt etme, saygı gösterme ve O’na hizmet etme» (Ruhsal Egzersizler n. 23) arzusunu uyandırır. Hepinizin kalplerinde bu arzunun uyandığına inançla sizlerle beraber Loyolalı Aziz Ignatius’un duasını etmek istiyorum: «Rabb’im; tüm özgürlüğümü, belleğimi, aklımı ve tüm irademi, elimde olan her şeyi ve sahip olduğum her şeyi al ve kabul et. Bunları bana veren Sensin ve onları Sana tekrar armağan ediyorum Rabb’im. Her şeyin sahibi Sensin ve her şeyi tam isteğine göre kullan. Seni sevmemi sağla, bana bu lütfu ver, bu bana yeter».
Rab sizleri takdis etsin ve himayesine sığındığımız annesi Meryem her birinizi korusun ve kollasın. Mutlu Yıllar!
+ Antuan Ilgıt
Tubernuca Titüler Episkoposu
ve Anadolu Havarisel Vekilliği Yardımcı Episkoposu