İzmir’deki Aziz Yuhanna Katedrali’nin şapelini daha önce ziyaret ettiyseniz, küçük sunağın her iki yanındaki iki tabloya dikkatinizi çekmiş olabilirsiniz.
Bu eserler, Aziz Yuhanna’nın Vahiy Kitabı‘nda (Vahiy 2-3) bahsedilen Küçük Asya‘nın Yedi Kilisesi‘nin önemli şahsiyetlerini temsil etmektedir. Bu çobanlar (önderler) ve tanıklar, Hristiyan inancının tarihinde önemli bir rol oynamış ve İncil’e sadakat konusunda eşsiz birer örnek teşkil etmişlerdir. İkonografik tarzda resmedilen bu portreler, her birini kendi kilisesiyle ayırt edici özelliklerle ilişkilendirir:
- episkoposlar için asa (Arkippos, Karpe, Polycarpe),
- apostolik (havarisel) öğretinin sembolü olan kitap veya parşömen,
- Pavlus’un şehitliğini ve “iki ucu keskin kılıçtan daha keskin olan Tanrı Sözü”nü hatırlatabilecek kılıç. (İbr 4,12)
Filadelfya topluluğu, yorulmak bilmeyen müjdeci havari Pavlus’un anısına bağlıdır. Müjdeyi duyurma konusundaki tutkusu, kendi sözlerinde de ortaya çıkmaktadır: “Müjdeyi duyurmazsam yazıklar olsun bana” (1 Kor 9,16). O, kiliseleri kuran havarilerin örneğidir.
Bergama’da gelenek, Yuhanna’nın öğrencisi Antipas‘ı şehrin ilk şehidi olarak onurlandırır. Vahiy Kitabı onun sadakatine saygı gösterir: “Antipas, benim sadık tanığım, sizin orada öldürüldü” (Vahiy 2,13). Onun kararlılığı, zulüm karşısında inananların sağlamlığını simgeler.
Tiyatira’da, Pavlus’un öğrencisi ve şehrin ilk piskoposu olan Karpe, Timoteos’a yazdığı ikinci mektupta anılır (2 Tim 4,13). Mütevazı ama sadık bir papaz olan Karpe, Küçük Asya’daki ilk topluluklarda Kilise’nin büyümesini sağlayan güvenilir tanıkların temsilcisidir.
Efes’te, Pavlus’un sevgili öğrencisi Timoteos episkopos olarak atandı. İnanç uğruna şehit olan Timoteos, havarilerin mirasının sadık koruyucusu olarak kalmıştır. Pavlus ona sevgiyle şöyle yazmıştır: “Ey Timoteos, boş ve kutsal olmayan sözlerden kaçınarak emaneti koru” (1 Tim 6,20).
Laodikya’da, Arkippos, Pavlus tarafından sadık bir işbirlikçi olarak anılır. Ona doğrudan bir öğüt verilmiştir: “Arkippos’a de ki: Rab’bin sana verdiği görevi yerine getir, onu iyi yap” (Kol 4,17). Onun görevi, Tanrı’nın halkını yönetirken papazların uyanık olmaları gerektiği sorumluluğunu hatırlatır.
Sart’ta episkopos Euthymos, ruhani bir bekçi olarak anılır. Vahiy’in kilisesine verdiği mesaj günümüzde de geçerliliğini korumaktadır: “Uyan ve ölmek üzere olan geri kalanları güçlendir” (Vahiy 3:2). O, uyanıklık ve dönüşüm için sürekli yapılan çağrıyı somutlaştırır.
Son olarak, İzmir, Yuhanna’nın öğrencisi ve şehrin episkoposu olan Polikarp ile anılır. İleri yaşta şehit olan Polikarp, arenada şöyle haykırdı: “Seksen altı yıldır Mesih’e hizmet ediyorum ve O bana hiçbir kötülük yapmadı. Nasıl olur da Kralım ve Kurtarıcımı lanetleyebilirim? ” Sonuna kadar sadakatini gösteren tanıklığı, tüm Hristiyan nesiller için bir ışık olmaya devam etmektedir.
Bu yedi papaz, öğretileri, sadakatleri ve çoğu zaman şehit olmalarıyla, Mesih’in Vahiy Kitabı’ndaki kiliselere yaptığı çağrıyı örneklemektedir: uyanık, sebatkar ve sonuna kadar sadık olun.