Ölümünün ardından geçen günlerde Papa Franciskus’un papalığının önemi üzerine pek çok düşünce dile getirildi. Çok az sayıda farklı görüş vardı; bunun yerine, kişiliği, tanıklığı, verdiği mücadeleler, insani ve incilsel tarzı dünya çapında ilgi gördü.
Ben, yetkili kişiler, Hristiyanlar veya Hristiyan olmayan kişiler tarafından söylenen birçok mantıklı ve akıllıca sözleri tekrarlamak istemiyorum. Kesinlikle, geçmişte hiç görülmemiş bir şekilde, kişilikler, kültürler, dinler ve sorunlarla 360 derece ilişki kurabilen, çok üst düzey bir papalık dönemi oldu.
Benim için Papa Franciskus her anlamda gerçek bir “Katolik”ti: herkesin kaderini yüreğinde taşıyan ve Katolik Kilisesi’ni herkes için bir referans noktası haline getirebilen bir insandı.
İnsanlığı beni de ilk andan itibaren fethetti: Kilise’nin ve insanlığın ihtiyacı olan adamdı. Her zaman zor olan bu dünyanın güçlülerine de net bir şekilde konuştu. Neredeyse eşsiz bir şekilde, İsa’nın yolunda her zaman en zayıfları, günahkarları, dışlanmışları savundu!
Savaşın herkes için bir yenilgi olduğunu hatırlatarak, çatışan tarafları barıştırmak için her yolu denedi.
Teolojik görüşlerinde, katı muhafazakârlar ya da ölçüsüz ilerici kesimlere boyun eğmeden, geleneklere bağlılığı ile vazgeçilmez bir açıklığı uzlaştırmayı başardı.
+ Paolo Bizzeti