Birkaç hafta önce başlayan Jübile’nin ana mesajı ümittur. Bu her insanda ortak olan bir duygudur: Herkes ümit eder. Yani herkes yarının ne getireceğini bilmese de iyilik ve mutluluğu arzular ve bekler.
Biz Hıristiyanlar, ümidin, Vaftiz günümüzde Rab’bin bize verdiği bir erdem olduğunu iyi biliyoruz. Ümit, Çarmıhta delinmiş İsa’nın Kalbinden akan sevgi üzerine doğar ve kurulur ve Kilise’deki sürekli varlığıyla, hayatlarımıza destek ve güç vermek için asla sönmeyen bir meşale gibi onu yanık tutan Kutsal Ruh tarafından beslenir. Ümit erdemi, inananların varoluşunun yönünü ve amacını gösterir ve insanlık tarihinin karanlık bir uçuruma doğru koşmadığı, ancak yargısı insanlarınkinden farklı olan ve İsa’nın bizim için çoktan sağladığı sevgi ve kurtuluş üzerine kurulu Rab ile karşılaşmaya yönelik olduğu kesinliğini teyit eder.
Spes non confundit adlı belgede Papa Franciskus, bizi şehitleri ümidin ikna edici tanıkları olarak görmeye davet etti. Her çağda ve günümüzde her zamankinden daha fazla mevcut olan bu kardeşlerimiz, Rab’be ihanet etmektense kendi hayatlarından vazgeçebildiler, çünkü onda hiçbir şeyin kaybolmadığından emindiler. Şehitlerin hikayelerini bilmek ve kendimizi onların şefaatine emanet etmek bizim için son derece iyi olacaktır.
Jübile’yi ilan eden belgede Papa, bizi yalnızca Tanrı’nın lütfundan ümit almakla sınırlamamamız, aynı zamanda onu zamanın işaretlerinde yeniden keşfetmemiz konusunda teşvik ediyor. Bu öncelikle yaklaşık sekiz belirli başlıkta toplanmaktadır. Her şeyden önce bu, üçüncü dünya savaşının parça parça yaşanmasıyla gerçekten acı çeken dünyamızda barışı teşvik ederek ümit inşa etmekle ilgilidir. Geleceğe ümitle, çalışarak, hayata sorumlu bir açıklıkla, dünyanın pek çok yerinde artık çok sayıda boş beşiği doldurmaya gelen pek çok çocuğun gülümsemeleriyle aydınlanan bir geleceğe bakmak da güzel. Bu durumda Jübile kutlamaları mahkumlar için bir ümit işareti haline gelebilir; onlar için daha onurlu koşulların sağlanması, haklarına saygı gösterilmesi ve ölüm cezasının kaldırılması talep edilebilir. Hastalar da kendilerini ziyaret eden, onlara şefkat gösteren insanların yakınlığında rahatlama bulmalıdır. Toplumun yaralarında arzularının ve hayallerinin yok olduğunu gören gençler de ümit ve ilgiye ihtiyaç duyuyor. Tıpkı yaşın bir kişinin değerini belirleyen bir parametre olamayacağı gibi. O halde ortak bir dönüşüm, güvenlik, işe erişim, eğitim ve yeni bir sosyal bağlama dahil edilmeleri için gerekli diğer tüm araçların garanti altına alınması gereken göçmenlere dikkat etmelidir. O zaman Jübile, yaşlıların sahip olduğu hazineye değer vermek ve aynı zamanda dışlanma, ilgisizlik, hatta yiyecek ve barınma sıkıntısı çeken birçok yoksul insanın durumuna sorumlu bir şekilde bakmak için uygun bir zaman olabilir. Eğer Jübile, tarihinin de gösterdiği gibi, bir yenilenme ve eski haline dönme zamanıysa, belki de dünya kaynaklarının çoğunun herkes için daha iyi yaşam koşulları yaratmaya değil, silahlanmaya harcanmasına yol açan skandalın üstesinden gelmenin zamanı gelmiştir.
Papa daha sonra umuda iki özel “Jübile” çağrısında bulunur. İlk olarak, daha zengin ülkelerin adalet adına, çok sayıda daha fakir ülkeyi etkileyen borçları affetmeyi taahhüt etmelerini ister. Dahası, 2025 Jübile’sinin İznik Konseyi’nin bin yedi yüzüncü yıldönümüyle aynı zamana denk geldiğini hatırlatan Papa Francis, tüm Hristiyan topluluklarını görünür birliğe giden yolda yorulmadan ilerlemeye çağırır.
Bu öğütlere gerçek seçimler ve taahhütler yoluyla hayat ve öz vermek, gerek topluluk gerek bireysel olarak her birimize bağlıdır. Papa’nın Roma’daki Piazza di Spagna’daki Meryem Ana heykelinin önünde söylediği gibi, gerçek Jübile’nin kalplerimizde, aile ve sosyal ilişkilerimizde olduğunu kabul etmek meselesidir. Rab’bin gelişine giden yolu hazırlamak için çalışmamız gereken yer burasıdır.
Yazan: Padre Alessandro Amprino, 2025Jübile Ulusal Temsilcisi
Foto:
