Türkiye’deki ilk üç aylarının ardından Piera ve Luciana (Aziz Fabiano ve Venanzio cemaatinin iki kızkardeşi), Don Andrea’nın sadece ziyaret etmek için değil, orada kalmak üzere geri dönme davetini kabul ettiler: sadece sevgiyle orada olmak, çok şey borçlu olduğumuz bu topraklarda küçük bir inanç ışığı yakmak!
Fr Andrea’nın mektubundan önce, Luciana’nın o anları anlattığı bir makalesinden (Urfa’dan 21 Kasım 2001) bir pasaj aktarıyoruz.
“Burada Urfa’da olmak “ORADA OLMAKTIR”, karşılaşma ve değiş tokuş mucizesinin farkına varmaktır, Hristiyanlığımızı Müslüman dostlarımızla değiş tokuş etmek için bildiğimiz her şeyi terk etmektir. Kutsal bir Türk rahip söylediği bir cümleyle beni derinden etkiledi: ‘Biz vaftiz etmek için değil, Hristiyan ruhunu İslam’da var etmek için buradayız! Bu, her zaman O’nun hakkında konuşmadan İsa’mızı sonuna kadar yaşamak anlamına geliyor. Temmuz 2000’de Türkiye’ye yaptığımız hac yolculuğunda, Adana’da Rahibe Antonia bize Türkiye Kilisesi’nden, bu Sessizlik Kilisesi’nden sevgiyle söz ettiğinde, bu topraklara gelip “varlığı” deneyimlemek için güçlü bir arzu hissettik. Ve şimdi, Mart’tan Haziran’a kadar Milena ve Franco ile geçirdiğimiz o ilk üç aydan sonra, yine buradayız. Bu kez yolda değil, sadece Urfa’da, bu ‘Sessizlik Kilisesi’ni deneyimliyoruz […]”.
MEKTUP NO 9 Roma, 7 Eylül 2001
İtalya’ya döndükten sonra, 1 ve 2 Eylül tarihlerinde Ciciliano’da (Roma’nın eteklerinde) bazı ailelerle (yaklaşık elli kişi) “Aile ve İncil Görevi” konulu iki günlük bir inziva dönemi geçirdim. Tanrı Sözü’nün yardımıyla görevimizin üç çemberini araştırdık: aile içinde, kişinin kendi ikamet alanı içinde, kişinin kendi ikamet alanı dışında, tüm dünyanın ufkunda. […]
İkamet sınırlarımızın ötesinde, hepimizi ilgilendiren yeniden keşfedilmesi gereken bir fiil vardır: “Git!”, “tüm halklara git, her yaratığa git”. Kalp ile, akıl ile, sevgi ile, bilgi ile, ilgi ile, manevi ve maddi malların değişimi ile gitmek vardır. Bazıları için (ama bu herkese açık bir olasılıktır) ayaklarınızla, İbrahim gibi sizin olmayan ama Tanrı tarafından size verilen bir ülkeye girmek: bekâr ya da evli olmanız, yalnız ya da bir aileniz olması, genç ya da emekli olmanız fark etmez. Önemli olan bunu isteyenin Tanrı ve çağrıyı onaylayanın Kilise olmasıdır. Meryem de “gitti”, önce genç bir gelin olarak, Hirodes’in zulmünden kaçarak, yanında küçük bir çocuk ve kocasıyla Mısır’a, sonra da Yusuf’un dul karısı olarak, İsa tarafından oğlu olarak kendisine emanet edilen Yuhanna’nın peşinden Efes’e gitti. Yeni bir dil, yeni alışkanlıklar, yeni bir yaşam: sevgiyle ve Tanrı’nın emriyle her şey yapılır.
Bu yaz gerçekleşen en son olay, Aziz Fabiano ve Venanzio cemaatinden iki kız kardeşin, Luciana ve Piera’nın, Türkiye’de yerleşme yolculuğuna başlamak üzere olgunlaşmalarıdır. Mart ayından Mayıs ayına kadar zaten orada bulunduktan sonra, önümüzdeki üç ay boyunca benimle birlikte gelecekler, artık ziyaret etmek için değil, bu topraklarda yaşamak için, onu sevmekten ve inançlarının ateşini orada yakmaktan başka bir amaçları olmadan. Gerisini Rab halledecek, kapıları açacak, yollar önerecek, hediyesini sunmak için onların bedenlerini alacak. Urfa’da geçirecekleri ilk ayın ardından, yeni evin kurulumunu tamamlamak üzere, paylaşımın ilk hareketi ve diyaloğun ilk köprüsü olarak Türkçe öğrenmeye başlayacaklar. Onlar başlarken ben de kursun beşinci ve altıncı seviyelerle bitirmeliyim. Yolumuz uzun: Allah yardım edecektir. Aziz Fabiano ve Venanzio kilisesinin restorasyonunu yapan şirketin yöneticisi Giuseppe, evi restore etmemize yardımcı olmak için on bir günlüğüne bizimle birlikte gelecek: her biri yetenekleriyle Allah’a hizmet ediyor ve sahip olduklarını vermenin ve bu topraklarda saklı olanı gelip alçakgönüllülükle almanın ne demek olduğunu somut olarak gösteriyor.
Sizden dua etmenizi rica ediyor ve hepiniz ve sizin için değerli olan her şey için dua edeceğime söz veriyorum […].
Benimle birlikte Piera, Luciana ve buradaki tüm dostlar sizi selamlıyor.
Sevgi ve içten dostlukla, Fr Andrea
Çeviren: Şule Rogenbuke, CET Basın Bürosu
Fotoğraflar:
1) Don Andrea ve Piera Nizip’te (Gaziantep), eski bir kilise alet edevat kulübesinin önünde, 2001
2) Piera ve Luciana Urfa’da, o zamanlar bir halı fabrikası olan eski San Paolo kilisesinde, 2001
3) Don Andrea ve Giuseppe Calì Urfa’daki “İbrahimin Evi ”nin girişinde, 2001